Κυριακή, 1 Απριλίου 2018



  Αιθιοπία - Λαλιμπέλα, Ναός Αγίου Γεωργίου


  Ο ναός του Αγίου Γεωργίου αναφέρεται σαν το Όγδοο Θαύμα του Κόσμου, όπερ μία μονολιθική εκκλησία στην Λαλιμπέλα, που βρίσκεται στην περιφέρεια της Αμχάρα, στην Αιθιοπία.

Κείμενο: Ασπασία Μπέτα  -  Φωτ. Νίκος Καββαδίας


    Οι διαστάσεις του συγκροτήματος της σκαλιστής εκκλησίας είναι 25 μέτρα, έως 25 μέτρα με 30 μέτρα και υπάρχει μία κολυμβήθρα έξωθεν του ναού σε μία τεχνητή τάφρο, κατασκευής περί του 12ου αιώνος.  Υπάρχουν άλλοι 10 Μονολιθικοί Ναοί στην περιοχή, ήτοι: Ναός Μεγάλης Παναγίας, Γολγοθά, Αρχάγγελου Μιχαήλ, Ύψωσης Τιμίου Σταυρού, Μεντχάν Αλέμ, Γκχέλ, Αγίου Εμμανουήλ, Αγίου Μερκουρίου, Άμπα Λίβανος και Αρχαγγέλων Γαβριήλ και Ραφαήλ.

    Οδεύοντας προς τη Λαλιμπέλα (Αθήνα-Κάϊρο-Αντίς Αμπάμπα, μετά αεροπλανάκι ή λεωφορειάκι της ιώβειας υπομονής, αλλά εμείς νοικιάσαμε αυτοκινητάκι) γευόμαστε τα εδέσματα της αεροπορικής θέσης και ενημερωνόμαστε από τον σάκο του ταξιδευτή για την υπόσκαφη εκκλησία. Ο μονολιθικός και σκαλιστός ναός διαθέτει τον στυλοβάτη, την επιφάνεια δηλ. πάνω στην οποία πατούν οι κίονες, που συνήθως (με τη σειρά τους) πατούν σε ολόκληρο λίθο και  σπανιότερα σε 2 δύο λίθους συγχρόνως.

    Σύμφωνα με την αιθιοπική πολιτιστική ιστορία ο ναός του Αγίου Γεωργίου, που φωτογραφίζουμε στη μακρινή Αφρική και παρουσιάζουμε στο ΓΕΩΦΥΛΑΚΤΟ, σκάφτηκε με την προτροπή ενός οράματος που είδε ο βασιλιάς Ντζέμπρε Μεσκέλ Λαλιμπέλα, της δυναστείας των Ζάγκβε. Στο όραμα, σύμφωνα με τα γραπτά, ο βασιλιάς καθοδηγήθηκε από τον  Άγιο Γεώργιο και τον Θεό για να κατασκευάσει το ναό. Ο Ορθόδοξος Χριστιανισμός πρώτα κηρύχθηκε από τους Αποστόλους και μαθητές του Χριστού, όπου το έργο τους συνέχισαν οι διάδοχοί τους που δίδαξαν κατ'αρχάς στους μεσογειακούς λαούς και κατόπιν σε όλες τις ηπείρους: Ευρώπη, Ασία, Αφρική.

    Η Λαλιμπέλα, από το 2006, είναι τόπος προσκυνήματος για τα μέλη της Αιθιοπικής Ορθόδοξης Εκκλησίας Τιβαχέντο.
Η δε, εκκλησία του Αγίου Γεωργίου είναι μέρος της Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ από το 1978.


Περπατώντας στο κέντρο του Μιλάνου


                           Καθεδρικός ναός του Duomo


ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΚΕΙΜ.  ΘΑΝΟΣ ΕΥΘΥΜΕΡΟΣ

ΦΩΤ. ΕΡΙΕΤΤΑ

Κυριακή, 25 Φεβρουαρίου 2018



                                                Ασυνειδησία



Novartis. Μάλιστα. Θα σταθώ μόνο σ’ ένα σημείο, αυτό του ήθους. Το ‘βελάκι’ εκείνο, που λες κι έχει δηλητήριο στην άκρη, ΝΤΑΝ! και σε τρυπάει εκεί κατά τον 2ο ύπνο (REM), με τα μάτια της ψυχής ορθάνοιχτα βογγάς, «Τι έκανα;;;» 

55.000 εγγεγραμένοι γιατροί  από την μία, άλλοι 300 απ’ την άλλη, πλήθος αρχηγών και μεσαζόντων, όλοι πλήρως και οικογενειακώς ματσωμένοι ήτανε ενώ καταδίκαζαν το παρόν και το μέλλον της υγείας (άρα, ζωής) των παππούδων τους, εαυτών και απογόνων τους; Ας τα βρεί η δικαιοσύνη. Όμως, κανείς απ’ όλους αυτούς τους ανθρώπους, ουδείς ερωτώ, σκέφτηκε ή εφιαλτικά ονειρεύτηκε το πάμφτωχο ζευγάρι γερόντων που πεινά αλλά πονάει κιόλας, επειδή δεν μπορεί να αγοράσει τα φάρμακα της αναίτια πανάκριβης (φαρμάκι) εταιρείας;

Βέβαια, η συνείδηση ‘φορτώνεται’ τρόπους για να μπαίνει στο ‘συρτάρι’. Drugs, αλκοόλ, χάπια (πολλά χάπια), τζόγος, ένα σωρό πάθη. Η απληστία επίσης, με την αισχροκέρδεια πορώνουν, ‘τσιμεντώνουν’ συνειδήσεις, σχηματίζουν τέρατα κλπ.

    Εδώ είναι η κόλαση, εδώ κι ο παράδεισος ευτυχώς για όλους μας.

Κείμενο-Φωτ. Ασπασία Μπέτα   

Τρίτη, 20 Φεβρουαρίου 2018

ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ



ΚΕΙΜΕΝΟ - ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ. ΘΑΝΟΣ ΕΥΘΥΜΕΡΟΣ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ. ΝΙΚΟΣ ΚΑΒΒΑΔΙΑΣ

Όμορφος κόσμος ηθικός, αλλά είναι πράγματι αγγελικά πλασμένος για τα παιδιά, αυτά τα μικρά και αθώα πλασματάκια που μας γεμίζουν με ελπίδα και χαμόγελο κάθε μέρα.


Κυριακή, 31 Δεκεμβρίου 2017



                      Κομπορρημοσύνη



Κι εκεί που καυχιέται, λέει, ο άνθρωπος έρχεται ο Θεός και του το παίρνει για να του δώσει λίγη ταπείνωση επειδή, μάλλον, αυτήν χρειάζεται. Η έπαρση για απόκτημα, ανδραγάθημα, υγεία, φράγκα , σχέση κ.α., ωχριά μπροστά στην ρήση «Τα πάντα ρει» και τίποτα δεν είναι μόνιμο και στάνταρ, πέραν του θανάτου βεβαίως-βεβαίως.

Ή οι άλλοι, οι ερωτευμένοι… Ο έρωτας είναι πολύ ωραίος αλλά άμα δημοσιοποιείται, ‘Κοιτάτε μας…’, με βελάκια, ‘Πόσο ευτυχισμένοι είμαστε…’ και οσονούπω χωρίζουν. Αυτό, μπορεί να’ναι ψιλοστάνταρ. Άλλωστε, που βρίσκεται η ωφέλεια; Η τάση και η ολοκλήρωση της υψιπετούς θωριάς-αλαζονείας-κομπασμού ‘κρεμάνε’ την ψυχή. Ο θαυμασμός των άλλων, αναμεμειγμένος συχνά με φθόνο και λοιπά ποταπά, μόνο αρνητική ενέργεια μεταφέρει, εν τέλει μπούμερανγκ.

Τι να λέμε; Είναι μυριάδες οι εκφάνσεις στις συμπεριφορές μας που χαρακτηρίζουν, και καλείσαι να τις προσέξεις. Με τον (σχεδόν) μηδενικό αλλά πολύτιμο ελεύθερο χρόνο. Με την τρεχάλα της ζωής, τις απώλειες, τις ελλείψεις, την απογοήτευση. Με την χαρά, που ούτε με το κυάλι την βλέπουμε, οφείλουμε να γνωρίσουμε κάτι τις από τον εαυτό μας, να συγχωρήσουμε, να αγαπήσουμε και με βαθειά ανάσα να προχωρήσουμε μπροστά.

                                                                 Καλώς όρισες, 2018!

Κείμενο-Φωτ. Ασπασία Μπέτα

Πέμπτη, 30 Νοεμβρίου 2017


                                                             
                                         Στρουθοκάμηλος



Ο ψιλόλιγνος-μακρύδρομος λαιμός της στηρίζει το μικροσκοπικό κεφάλι καθώς τα μεγάλα μάτια της με διαπερνούν με το βλέμμα και με καθηλώνουν στην πρωτόγνωρη και συγκινητική εικόνα του τεράστιου πουλιού. Κι αυτό το ζώο (όπως όλα τα ζώα) οσμίζεται τον φόβο ή διαισθάνεται την καλή προαίρεση (της υποβόσκουσας) καθώς ανταποδίδει την συμπάθεια με ένα φιλάκι ραμφωτό! Ένοιωσα την στιγμή μου να κλονίζεται με τούτη την ‘απλοχεριά’ της φύσης, σ’ αυτό το ρεπορτάζ της περιοχής Λαυρίου όπου εκτρέφοντο (;) κάποιοι-αρκετοί στρουθοκάμηλοι.


Κείμενο-Φωτ. Ασπασία Μπέτα